Powstawanie rys i spękań, wypadanie ziarn kruszywa, degradacja kruszywa w nawierzchni,
oddzielanie się warstw bitumicznych, niedostateczna szorstkość czy trwałe deformacje
nawierzchni to typowe objawy zużycia lub zniszczenia nawierzchni bitumicznych.
Jeżeli przyczyna tkwi w niewłaściwym składzie istniejącej mieszanki bitumicznej
najlepszym rozwiązaniem naprawy zużytej lub zniszczonej nawierzchni będzie zastosowanie
technologii remiksingu.
Pozwoli to zregenerować nawierzchnię bitumiczną na miejscu i przywrócić jej wymagane
własności użytkowe. Remiksing zlikwiduje nie tylko objawy, ale również przyczyny
ich powstawania.
w porównaniu z remontami klasycznymi remiksing jest tańszy, szybszy i bardziej przyjazny
środowisku.
Przy różnego rodzaju modernizacjach przebudowach i wzmocnieniach nawierzchni drogowych
do wykonania dolnych warstw bitumicznych można wykorzystywać materiał z istniejącej
nawierzchni. To kolejne zastosowanie remiksingu. Poprzez dodanie gruboziarnistych
frakcji kruszywa z warstwy ścieralnej można na miejscu uzyskać pełnowartościowy
produkt spęłniający wymagania betonu asfaltowego do podbudowy czy warstwy wiążącej.
Rozróżniamy dwa podstawowe procesy:
remiksing oraz
remiksing
plus.
Uproszczoną formą remiksingu jest
reforming, uproszczoną formą
remiksingu plus jest
repaving.
Proces remiksingu polega na:
- wgłębnemu podgrzaniu istniejącej nawierzchni promieniowaniem podczerwonym,
- spulchnieniu "na gorąco" zwykle 3-4 cm warstwy wierzchniej (bez uszkodzenia
struktury granulometrycznej istniejącego w niej kruszywa),
- dodaniu do spulchnionego materiału uzupełniającej mieszanki mineralno-bitumicznej
(w technice reformingu nie dodaje się mieszanki uzupełniającej),
- wymieszaniu tak uzyskanej mieszanki,
- rozłożeniu jej i odpowiednim zagęszczeniu
zaś
remiksing plus na:
- rozsypaniu kruszywa doziarniającego (w technice repavingu rezygnuje się z doziarnienia),
- podgrzaniu istniejącej nawierzchni,
- spulchnieniu "na gorąco" warstwy wierzchniej z równoczesnym zebraniem kruszywa doziarniającego,
- wymieszaniu tak uzyskanej mieszanki,
- rozłożeniu jej i wstępnym zagęszczeniu,
- rozłożeniu cienkiej, nowej warstwy ścieralnej zwykle o grubości 1-2 cm,
- odpowiednim zagęszczeniu obydwu ułożonych warstw.
Wszystkie wymienione wyżej techniki umożliwiają wykonanie remontu w jednym cyklu
przy użyciu: podgrzewaczy, remiksera i zestawu walców.
Remiksing jest bardzo przyjazny dla środowiska ponieważ 100% zużytego materiału
nawierzchni jest wykorzystane ponownie. Regeneracja na miejscu oszczędza źródła
surowców a także ogranicza skutki zanieczyszczenia środowiska przez środki transportowe
(związane z koniecznością dowiezienia nowych surowców i materiałów). Frezowanie
na gorąco pozwala uniknąć dodatkowego kruszenia materiałów kamiennych, znajdujących
się w nawierzchni, co eliminuje zapylenie środowiska.
Istnieje pięć różnych typów remikserów. Najczęściej stosowany RX 4500 o szerokości
roboczej do 4500 mm stosowany jest do remontu całego pasa jezdnego. W przypadku
remontów na ograniczonej powierzchni można zastosować remiksery RX 1000 (o szerokości
roboczej 1000 lub 1250 mm) albo RX 2500 (o szerokości roboczej od 1600 mm do 2500
mm).
Specjalną grupę stanowią remiksery szczelinowe, za pomocą których remontuje się
szczeliny podłużne. RX 300 i RX 600 najczęściej naprawiają szwy na osi jezdni. Zregenerowane
na gorąco połączenia są bardzo trwałe.
Specyfikacja remikserów
|
Typ remiksera
|
Szerokość robocza w mm
|
Możliwość regulacji szerokości roboczej
|
|
RX300
|
300
|
szerokość stała
|
|
RX 600
|
600
|
szerokość stała
|
|
RX 1000
|
1000 lub 1250
|
szerokość stała (1000 lub 1250)
|
|
RX 2500
|
1600-2500
|
szerokość regulowana
|
|
RX 4500
|
3000-4500
|
szerokość regulowana
|